Na weken van verkeizingscampagne was het een paar dagen rustig aan het politiek front. Maar het feest barst nu weer los. Na twee dagen stemmen, is de telling begonnen. En eerlijk gezegd vind ik die nogal schokkerend: terwijl ik had verwacht dat centrumrechts en dan met name de partij van Silvio Berlusconi niet zo hoog meer zou scoren na alles wat zich de afgelopen jaren afspeelde, heeft het in de peiling van zowel de senaat als de kamer veel meer stemmen binnen gehaald dan ik ooit had verwacht. Het wordt een spannende avond/nacht. Zoals het er nu naar uit ziet is het, zoals een vriendin terecht opmerkte, ‘noch vlees noch vis’. Ik houd mijn hart vast voor wat komen gaat, maar één ding is zeker: de woelige tijden zijn nog niet voorbij, al hadden we anders gehoopt.

‘t Is alweer ruim 7 jaar geleden, april 2005. Na een gezellige middag met uitloop bij vrienden waren we op weg naar huis toen we opeens overal de doodsklokken hoorden luiden. Paus Johannes Paulus II was niet meer. Een paar weken daarna volgde Benedictus XVI hem op. En vandaag kondigde hij zijn aftreden aan, iets wat maar zes Pausen voor hem deden. Van zijn voorganger herinner ik me verschillende gebeurtenissen. Zijn bezoek aan Nederland, waarbij [...]

Ik had er niet eerder van gehoord of misschien is het me gewoon nooit opgevallen. Tot vanochtend. Eerst hoorde ik de uitdrukking al op de radio en vlak daarna bij de buren: ‘Siamo nei giorni della merla’. De dagen van de merel, ik had geen idee waar ze het over hadden. Maar tijdens het drinken van een kopje koffie legde buurman het uit. ‘De laatste drie dagen van januari worden de ‘Giorni della merla’ genoemd. [...]

Friuli Venezia Giulia. Een streek in het noordoosten van Italie die grenst aan Oostenrijk en Slovenie. En nee, de stad Venetie heeft er niets mee te maken, ook al doet de naam anders vermoeden. Brandt er niet meteen een lichtje? Dat kan ik me voorstellen: als ik aan Italie denk, is Friuli Venezia Giulia ook niet het eerste wat in mij opkomt. En dat is zonde, want FVG doet niet onder voor andere gebieden in [...]

Verrassingen zitten letterlijk en figuurlijk in een klein hoekje. Wandelend door Rome komen we op weg van de Engelenburcht naar Piazza Navona een klein winkeltje tegen met de naam ‘La Cannoleria Siciliana‘. En omdat je me ‘s nachts kunt wakker maken voor een echte ‘granita al pistacchio’, wippen we even binnen om te vragen of….maar natuurlijk hebben ze mijn favoriete granita! En dat niet alleen: het winkeltje is gevuld met allerlei typisch Siciliaanse streekprodukten: van [...]

‘And the winner is….’ Het duurt nog eventjes voor we die beroemde woorden weer horen, tot 24 februari volgend jaar om precies te te zijn. Maar zou het niet fantastisch zijn als op die woorden ‘Caesar must die’ zou volgen? De kans bestaat, want afgelopen week besloot de ANCA, de Italiaanse selectiecommissie die bepaalt welk Italiaans pareltje dit jaar voor de Academy Awards wordt ingezonden, dat de film van de gebroeders Taviani Italie dit jaar [...]

‘Gaan jullie naar Cinecittà? Ik weet niet of je daar binnenkomt, hoor. Het wordt namelijk bezet’, vertelt de barman ons nadat we half Rome hebben doorkruist om een bezoekje te brengen aan het Italiaanse equivalent van Hollywood. Bezet? Door wie? En waarom? Daar hebben we nog helemaal niks van gehoord!

Best gek: wat ik de 23ste mei 1992 deed, kan ik me niet meer herinneren. Net zo min als de 19e juli van dat jaar in mijn geheugen gegrift staat. In 1992 was Italie ver-van-mijn-bed. Sterker nog, ik was er nog nooit geweest. Giovanni Falcone en Paolo Borsellino waren voor mij ‘gewoon’ de namen van twee rechters die samen met hun politie-escorte door de maffia om het leven waren gebracht. Wist ik, ‘ignorante’ die ik [...]
