Italieblog

Een spannend pakketje!!

Myrthe — Wed, 02 May 2012 10:18:13 +0000

Vanochtend ging opeens de bel. Een koerier die me met een flitsende glimlach een pakketje in de handen drukte. Een pakje voor mij? Ik verwachtte helemaal niks! Wel spannend, zo’n onverwachtse verrassing. Een dubbelspannend pakketje bleek want met spannende inhoud: het manuscript van ‘Bloedgeld’, geschreven door Edward Hendriks.

‘Bloedgeld’ heette ooit ‘Cappuccino na elven’ en ik schreef er over toen Edward op zoek was naar aandeelhouders om zijn boek via Tenpages.com te laten uitgeven. Natuurlijk deed ik mee en vanuit de verte hield ik zijn vorderingen via facebook (nu hier te vinden) en zijn site in de gaten. Hij vond aandeelhouders, verkocht alle aandelen, schreef, schreef, schreef, sloot een contract met uitgeverij De Fontein, schreef verder en herschreef. Met een fantastisch resultaat: een thriller die zich afspeelt in het ‘zinderende zuiden van Italie’. Niet alleen spannend, maar ook een ‘gevaarlijk boek’ als ik op de eerste paar pagina’s afga: ik had moeite om het weg te leggen en ik denk dat het niet lang op mijn nachtkastje blijft liggen.

Nieuwsgierig geworden? Bij bol.com kun je de eerste 10 pagina’s zelf bekijken. En vervolgens ‘Bloedgeld’ alvast reserveren. Lang zul je niet hoeven te wachten op het complete exemplaar: op 30 mei wordt het boek gepresenteerd aan het grote publiek. Precies op tijd om mee te nemen in je vakantiekoffer. En heel geschikte vakantieliteratuur als de reis naar de Italiaanse Amalfikust gaat!

Een beetje thuis ver van huis: tentoonstelling Vermeer in Rome

Myrthe — Wed, 18 Apr 2012 08:53:09 +0000

Begin oktober is het zover: ‘Vermeer – il secolo d’oro dell’arte olandese’, ‘Vermeer – de gouden eeuw van de Hollandse schilderkunst’ opent haar deuren in de Scuderie van het Quirinale in Rome. Het is de eerste keer dat er een tentoonstelling over Vermeer in Italië wordt georganiseerd.

Het is nog niet bekend gemaakt welke schilderijen van Johannes Vermeer er zullen hangen. De 37 bekende werken van zijn hand zijn verdeeld over 18 collecties over de wereld en slechts 26 kunnen verplaatst worden.’Het meisje met de parel’, dat normaalgesproken in het Maurtishuis hangt, zal er in ieder geval niet te bewonderen zijn: dit meesterwerk is samen met andere werken uit het Haagse museum tot januari in Japan en reist daarna verder naar de Verenigde Staten. Naast Vermeer zullen er ook schilderijen van zijn tijdgenoten te zien zijn.

De tentoonstelling loopt van 1 oktober 2013 tot 20 januari 2013. Wie plannen heeft om in het najaar of de winter naar Rome te gaan en een bezoekje wil brengen aan Vermeer en zijn tijdgenoten, kan voor de periode tussen 20 oktober en 13 januari al kaartjes bestellen via de online service van de Scuderie.

Bronnen: scuderiequirinale.it en daringtodo.com

Vakantiehuis Italie: Wakker worden met uitzicht op de Sixtijnse Kapel

Myrthe — Sat, 24 Mar 2012 18:36:06 +0000

Nu ook in Nederland weer de lente in aantocht is en we weer massaal de terrassen bezoeken dromen we met zijn allen over die heerlijke vakantie in de zon. Een vakantie in Italië is onder velen Nederlanders zeer populair. Wie wil er nu niet genieten van het weer, de wijn en de natuur in het prachtige Toscaanse Italië? Een ander zeer populair (en terecht) bestemming is natuurlijk de wereldstad Rome. Rome kan in de zomer enorm heet zijn maar is in het voorjaar echter zeer aangenaam! Met een temperatuur van rond de 20 graden is het er ideaal vertoeven, helemaal aangezien je de echte zomerdrukte nog voor bent. En als je dan die kant op gaat, wat is er dan mooier om deze stad te beleven vanuit een appartement met uitzicht op de Sixtijnse kapel?

Sta ’s morgens op in de heerlijke lentezon en geniet van je ontbijt met warme broodjes en verse jus met uitzicht op de prachtige Sixtijnse Kapel. Geniet van de eeuwenoude ambiance die er hangt en als je klaar bent met ontbijten ga de stad in! Uiteraard dien je in jouw periode zoveel mogelijk te zien van deze prachtige stad. Ga dus ook absoluut een kijkje nemen bij onder andere de Trevi Fontein, het Pantheon, het Colloseum, het Vaticaan, de Sixtijnse kapel, maar ga ook zeker eens kijken bij Ostia en de oude wijk Trastavere. Je kunt hier in de buurt heerlijk eten. Mocht je toevallig in de buurt zijn van de Spaanse trappen ga dan eens eten bij het heerlijke restaurant ‘al 34’ waar de locals iedere dag zowel lunchen als dineren. In Rome vindt je een enorm aanbod aan vakantiehuizen in Italie waaronder dit prachtige appartement met uitzicht op de Sixtijns kapel. Mocht je na een bezoek aan deze prachtige stad nog geen genoeg hebben van het reizen kun je altijd nog eens gaan kijken naar een leuk appartement in Parijs met uitzicht op de Eiffeltoren. Ook in Parijs vindt je namelijk een goed aanbod aan vakantiehuizen in Frankrijk. Wacht dus niet tot Rome is overspoeld met toeristen en de thermometer is opgelopen tot 35 graden maar reis zo snel mogelijk af naar de eeuwige stad!

Deze post is een bijdrage van Kirsten Voets

Ciao Lucio!!

Myrthe — Thu, 01 Mar 2012 22:15:47 +0000

‘Hoe kan dat nou? Hij deed pas nog mee met het Festival van San Remo’, was mijn geschokte, ietwat kinderlijke, gedachte toen ik vandaag hoorde dat Lucio Dalla niet meer is. En ik besefte meteen dat hij een groot gat achterlaat: de eigenzinnige artiest Dalla stond sinds het eind van de jaren ’60 op het toneel, met zijn klarinet, zijn saxofoon of zijn piano om zichzelf te begeleiden. Een man met een eigen stemgeluid die letterlijk tot het eind deed wat hij met zo ontzettend veel plezier deed: muziek maken. En een man die een repertoire achterlaat waaruit het moeilijk is om één mooiste liedje te kiezen. Want er zijn zovéél ‘mooiste liedjes’ van zijn hand. Liedjes die iedereen hier in Italie kent en mee kan zingen. De ‘Piazza Grande’ in zijn stad Bologna kan volgens mij zonder al te veel moeite worden omgedoopt in ‘Piazza Grande Lucio Dalla’. Want hij was het: ‘un grande’.

Veel uit Dalla’s muziekoeuvre is ook in Nederland te krijgen.

Sneeuwvrij

Myrthe — Wed, 01 Feb 2012 17:36:08 +0000

Het kroost kwam gisteren uitgelaten terug van school: ‘Morgen geen school, we hebben sneeuwvrij!’ Sneeuwvrij? IJsvrij kende ik wel, uit een ver verleden. IJsvrij is ijsbloemen op de ruiten en te koud en te glad om naar school te gaan. Maar sneeuwvrij? Daar heb je toch minstens sneeuw voor nodig? Is meneer de burgemeester misschien wat te voorbarig? Te veel vertrouwend op de onbetrouwbare weersvoorspellingen van de afgelopen dagen? Die nachtmerrie-achtige 17 december van 2010 nog op zijn netvlies? Ik keek naar buiten, zag grijze wolken, maar in de verste verte geen vlok. Veel te voorbarig.

Maar hij keeg gelijk. Na een stormachtige nacht waarin het buiten steeds lichter werd, stonden we vanochtend op in een prachtige witte wereld. Na een haastig ontbijt is het kroost, stevig ingepakt, naar buiten vertrokken om met hun vriendjes te sleeen, door de velden te rennen en iglo’s en sneeuwpoppen te maken. Buurmannen met tractoren proberen ondertussen de straten sneeuwvrij te krijgen, zodat we toch het dorp uitkunnen. En buurmannen met grote sneeuwschuivers scheppen al mopperend de bergen sneeuw die de buurmannen met hun tractoren voor hun garage hebben geschoven, weer weg.

Hoe lang het niet zo sneeuwvrij ‘sneeuwvrij’ gaat duren is niet helemaal duidelijk. De burgemeester verkondigt op zijn site dat de scholen weer opengaan als de weersomstandigheden verbeterd zijn. ‘t Sneeuwt niet meer, dus dat is volgens mij al een hele verbetering. Kroost vindt mij veel te voorbarig. Bij een kop warme chocolademelk worden ze het er over eens dat ze pas weer naar school kunnen als alle sneeuw, inclusief die stevige sneeuwpop, helemaal verdwenen is. Het wordt uiteindelijk een gulden middenweg: nog één dagje extra vrij vanwege geknapte electriciteitspalen, maar dan is er weer school. Maar voor hoelang is de vraag, want als we de weersvoorspellingen mogen geloven liggen er nog heel wat ‘sneeuwvrij-’ dagen in het verschiet!

Giorno della memoria 2012:anders dan anders, maar heel speciaal.

Myrthe — Sat, 28 Jan 2012 09:47:38 +0000

Zaterdagavond en ik zit in een afgeladen theater. Een leuk avondje uit zou je denken, maar ik kamp met gemengde gevoelens. Vanavond zit mijn zoon op het podium, samen met de rest van het orkest en de toneelgroep van zijn school. Reden genoeg om trots de fotocamera in de aanslag te houden. Het is echter de gedachte achter het optreden waar ik tegen op zie: het herdenken van de shoah, in woord, beeld en muziek. Normaalgesproken schiet ik namelijk al vol bij kinderen op het toneel, muziek en de herinnering aan de shoah afzonderlijk. Een combinatie van alledrie levert geheid een tranendal op.

De jeugd op het toneel zit er, in tegenstelling tot mij, zeer ontspannen bij en straalt een vrolijkheid uit die bijna niet lijkt te passen bij de stemmig zwarte blousen en broeken die ze draagt. Uit verhalen weet ik dat de eerste repetities vrij bewogen waren, maar alles went en nu, na twee maanden flink repeteren en het belangrijkste optreden voor het Joods Comité, allerlei hoge Piefen en leeftijdgenoten achter de rug, is dit optreden voor ouders en familie ‘een makkie’.

En dan gaan de lichten uit. Twee uur lang worden we meegenomen naar een tijd die wijzelf gelukkig niet hebben meegemaakt. Met ‘kinderen in concentratiekampen’ en ‘muziek’ als rode draad worden de herinneringen van bekende en minder bekende slachtoffers en overlevenden voorgedragen, met traditionele Joodse liedjes als achtergrondmuziek. De teksten worden afgewisseld met muziekstukken van het orkest en beelden uit films en documentaires over het leven in concentratiekampen. En ik merk aan de reacties om me heen dat de tekeningen en foto’s van kinderen in Theresienstadt flink raken. Na het wegvegen van de laatste tranen aan het eind van de avond, overheerst het gevoel van trots: die ‘pukken’ van ons hebben op een heel respectvolle manier de shoah helpen herdenken. En menig artiest zou jaloers zijn op de professionaliteit waarmee deze 13-jarigen dat hebben gedaan.

San Marino: dwergstaatje met uitzicht op de Adriatische kust

admin — Tue, 13 Dec 2011 09:22:54 +0000

Tussen de provincies Emilia Romagna en de Marche ligt het derde kleinste land van Europa: San Marino. Het dwergstaatje is volledig omringd door Italië en is de oudste constituele republiek ter wereld. San Marino is voornamelijk bekend om haar muntgeld, postzegels en grote voetbal nederlagen, maar toerisme is ook goed ontwikkeld en het charmante landje heeft bezoekers veel interessants te bieden.

Citadels op Monte Titano

San Marino bestaat uit een aantal kleine dorpen om en ‘hoofddorp’ San Marino op de berg Monte Titano. Het land bestaat uit negen citadels, waarvan San Marino zelf de bekendste is. In het prachtige historische centrum van het stadje kunnen oude muren, poorten en 3 torens, die het land overkijken, gevonden worden. Van deze torens zijn er spectaculaire uitzichten over de Apennijnen en de rollende heuvels richting de Adriatische zee. Aan de kust ligt de bekende en drukke badplaats Rimini, waardoor San Marino in het hoogseizoen een populaire dagtrip bestemming is.

Toerisme is er sterk ontwikkeld en in de straten van San Marino bevinden zich een groot aantal souvenir winkeltjes en restaurants. Vooral in de zomer stroomt het land vol met dagtoeristen. Dit is dan ook niet de beste tijd San Marino te bezoeken. Daarentegen kan er tijdens het laagseizoen in alle rust genoten worden van de talrijke monumenten, indrukwekkende gebouwen, en magnifieke uitzichten die het land te bieden heeft. In het stadje kunnen ook een aantal leuke musea gevonden worden, die betrekking hebben op de interessante geschiedenis van het land. In 2008 riep Unesco het historische centrum en de Titano berg uit tot werelderfgoed; als getuigen en bewijs van een vrij republiek die al sinds de Middeleeuwen bestaat. Ook deel van het werelderfgoed zijn de San Marino Basiliek, het stadhuis en het 18e eeuwse Titano theater.

Vanzelfsprekend wordt er in San Marino Italiaans gesproken en ook haar keuken is grotendeels beïnvloedt door de grote buurman. Het aanleggen van olijf- en wijngaarden in San Marino begon honderden jaren geleden al en het land heeft haar eigen wijnen die zeker het proberen waard zijn.

Deze post werd geschreven door gastblogger Rene van Kessel

‘This must be the place’: Paolo Sorrentino en Sean Penn rock!

Myrthe — Sun, 16 Oct 2011 07:53:07 +0000

Het begint allemaal met een opmerking op de afterparty van het Filmfestival 2008 in Cannes. ‘Anytime, anypplace’, zegt jurylid Sean Penn tegen de regisseur Paolo Sorrentino, die net de juryprijs heeft ontvangen voor zijn film ‘Il Divo’. En dat is niet tegen dovemansoren gezegd.

Engelstalige Italiaanse film
Samen met Umberto Contarello schrijft hij het script voor ‘This must be the place‘ met Sean Penn als hoofdrolspeler in gedachten. Vervolgens zoekt hij Talking Heads-zanger David Byrne op en vertelt hem over zijn project, vernoemd naar een song van zijn band. Sorrentino vraagt Byrne en passant ook de rest van de filmmuziek te verzorgen en een rolletje te spelen in de film. De internationale cast wordt verder uitgebreid met onder andere Frances McDormand, Eve Hewson en Judd Hirsch en de basis voor de engelstalige film van Italiaanse hand is gelegd. Een film die afgelopen mei, drie jaar na de opmerking van Penn, met veel succes in Cannes wordt gepresenteerd.

Cheyenne
Penn is Cheyenne, een 50-jarige rockster met een slepende falsetstem. En hoewel hij al lang niet meer optreedt, ziet hij er met zijn witgepoederde gezicht, zijn rode lippenstift en zijn zwarte opgetiste haren uit alsof hij zo het podium op moet. Samen met zijn vrouw Jane woont hij op zijn landgoed bij Dublin, waar hij ietwat depressief een doelloos leven leidt. De naderende dood van zijn vader, met wie hij al 30 jaar geen contact meer heeft, brengt hem terug naar New York. Daar neemt hij een beslissing die de ommekeer in zijn leven betekent: Cheyenne wil zijn vaders zoektocht naar de man die hem in Auschwitz vernederde, afronden. Hij wordt daardoor de meest bijzondere nazi-jager ooit: melancholiek, gevoelig, kinderlijk maar tegelijkertijd wijs en moedig. De ontmoetingen tijdens zijn tocht schudden hem wakker en zijn reis op zoek naar wraak verandert in één van verzoening en zelfontdekking.

Sorrentino’s stijl
In de film zijn duidelijk ‘Sorrentiniaanse’ elementen te herkennen. Het verhaal ontvouwt zich langzaam en lineair, zonder flashbacks of verdere uitleg. Al kijkend vallen daardoor alle stukjes op hun plek en leer je Cheyenne begrijpen. Sorrentino raakt andere drama’s en personages even aan zonder ze echter verder te uit te diepen. Hij heeft grote aandacht voor details en maakt gebruik van symbolisme om zijn verhaal te ondersteunen, zoals de trolley van Cheyenne die symbool staat voor het verleden dat hij meedraagt. Zoals gewoonlijk spelen de dialogen een belangrijke rol, zowel in het Ierse als in het Amerikaanse, road-movie-achtige gedeelte van de film. En dankzij Sorrentino’s typische humor wordt de film nergens zwaar op de hand ondanks thema’s als ouder-kind relaties en de Holocaust. Integendeel: ‘This must be the place‘ is de meest positieve en opgewekte film uit het oeuvre van Sorrentino. Een grappig en ontroerende film, die in alle opzichten geslaagd is en het bekijken meer dan waard.

De film draait sinds 14 oktober in 300 Italiaanse zalen. De film is nog niet in de Nederlandse of Belgische bioscopen te zien.

Zin in Rome met ‘De Smaak van…’

Myrthe — Fri, 14 Oct 2011 11:25:07 +0000

Met de herfstvakantie voor de deur en de regen die de afgelopen tijd in Nederland weer tegen de ramen sloeg, is het idee van een stedentrip met garantie voor mooi weer wel heel aanlokkelijk. Waar is het dan beter toeven dan in Rome? En als je dan voor vertrek de pas verschenen ‘Smaak van Rome‘ koopt, wordt de reis gegarandeerd een succes. Deze reisgids besteedt namelijk niet alleen aandacht aan bezienswaardigheden en bijzondere plekken, maar ook aan dé culinaire hotspots in de Eeuwige stad. En met de juiste adressen voor de beste pizza, de lekkerste pasta, een goede Italiaanse caffé of een gezellige wijnbar op zak, kan er niks meer mis gaan!

Smaak-app
Mocht je liever geen boeken meenemen in je handbagage, dan is het een goed idee om de ‘Smaak van Rome’ in de Appstore aan te schaffen. Zo heb je meer dan 150 gouden adresjes voor een culinaire tussenstop met alle informatie én foto altijd bij de hand. Het navigatiesysteem helpt je off line de juiste weg er naar toe te vinden, dus zonder de extra kosten voor het internetgebruik in het buitenland. ‘De Smaak van Rome’ is kortom onmisbaar voor een onvergetelijke reis!

Magazine ‘Smaak van Italie‘ i.s.m. Uitgeverij Dominicus, september 2011
ISBN 9789025749866; € 15,00

‘Smaak van Rome’ app, Appstore; €3,99

Saviano’s “Vieni via con me” en lijstjes met dingen die ‘t waard zijn om voor te leven

Myrthe — Thu, 03 Mar 2011 13:52:13 +0000

“Ik dacht aan de scene van Manhattan, als Woody Allen languit liggend op de bank denkt aan een lijstje met dingen die ‘t waard zijn om voor te leven als tegengif voor de zinloze en neurotische problemen waar een persoon vaak in gevangen zit. Woody Allen noemt in zijn lijst het beste van Amerika en de wereld. Alles wat het leven waard maakt geleefd te worden: muziek, film, schilderen en eten. Ook ik ben altijd aangetrokken geweest tot lijstjes. Ooit zou ik wel een boek willen schrijven van lijsten. En ik ben ervan overtuigd dat het maken van de lijst met dingen die het waard zijn om voor te leven een essentiele oefening is om je te helpen herinneren waaruit we bestaan.”

Roberto Saviano in het voorwoord van Vieni via con me

Het programma ‘Vieni via con me’ (vert: kom met me mee) van Fabio Fazio en Roberto Saviano was afgelopen jaar hèt televisie-evenement in Italie. Het programma liet in vier afleveringen een ander Italie aan het publiek zien, dan het Italie dat hen via de televisie voorgespiegeld wordt. Met belangrijke gasten zoals Roberto Benigni, die zelfs gratis meededen nadat er geknipt werd in het budget. Met in elke uitzending een monoloog van Roberto Saviano over thema’s waar normaliter nauwelijks aandacht aan wordt besteedt: de contacten tussen maffia en de politiek in Noord-Italie, de leugens met betrekking tot de aardbeving in Abruzzo, de business van het afval, het mechanisme van het kopen van stemmen. En een programma gevuld met lijstjes. Lijstjes van gasten van diverse pluimage, over hun dagelijkse leven, hun beroep, een belangrijke gebeurtenis in hun leven, over de actualiteit. Voorgelezen, simpele lijstjes die ontroerde, vrolijk maakte of juist een gevoel van onrechtvaardigheid opriepen. En ondanks de tegenwerking vanuit de RAI scoorde het programma hogere kijkcijfers dan de wedstrijden van Champions League en reality-shows die op hetzelfde tijdstip werden uitgezonden met op een piekavond zelfs 43% (bijna 11,5 miljoen kijkers). Naar aanleiding van het programma presenteerde Saviano gister het boek ‘Vieni via con me’ bij uitgeverij Feltrinelli in Milaan met daarin de verhalen uit de uitzending. Hij deed dat, geheel in stijl, met zijn lijstje van 10 dingen die ‘t waard zijn om voor te leven uit het voorwoord van het boek. En de uitnodiging om een eigen lijstje van 10 naar hem te sturen. Wat zijn die 10 dingen voor jullie?

Saviano’s lijstje:

1) de aversaanse buffelmozzarella; 2) Billy Evans die de ‘Love Theme from Spartacus‘ speelt; 3) de persoon van wie je het meest houdt meenemen naar de graftombe van Raffaello Sanzio en de latijnse inscriptie lezen die velen negeren*; 4) Maradona’s goal van 2 -0 tegen Engeland tijdens de wereldkampioenschappen van 1986 in Mexico; 5) De Ilias; 6) Via mijn koptelefoon luisteren naar Bob Marley die ‘Redemption Song‘ zingt terwijl ik vrij rondwandel; 7) De zee induiken, maar in het diepe water, waar de zee zee is; 8.) Dromen dat je naar huis terugkeert nadat je verplicht heel, heel lang weg bent geweest; 9) vrijen op een zomermiddag in het zuiden; 10) Na een dag waarin ze handtekeningen tegen je hebben verzameld, de computer aanzetten en een mailtje van mijn broer vinden met de woorden “Ik ben trots op je”.

*Op het graf staat: Ille hic est Raphael timuit quo sospite vinci rerum magna parens et moriente mori (Vert.: Dit is Raphael, (door) wie de natuur vreesde te worden overwonnen en (nu) hij dood is, dood te gaan)

(N.d.r: de Nederlandse vertaling van het boek verschijnt naar verwachting in juni 2012 bij Uitgeverij Lebowski)