“Zeg, vertel eens, jij hebt ervaring met dat kroost van je. Wat zijn volgens jou nou de grote verschillen tussen naar school gaan in Nederland en Italië? Zijn de juffen echt autoritairder dan in Nederland? En word je als ouder ook betrokken bij alle schoolactiviteiten? Of moet je bij de deur afscheid nemen en is… Lees verder

“Ciao Myrthe, ik ben het. Heb je een leuke vakantie? Is het weer een beetje okay? Ik weet niet of je het al gehoord hebt en het spijt me het je misschien als eerste te moeten vertellen, maar ik heb slecht nieuws. Giuseppe is overleden…” Daar sta je dan, met de telefoon in je hand.… Lees verder

‘Drie maanden vakantie? Sjeetje, wat lang!’ De oogjes van het mannetje dat het zegt glinsteren. Heel begrijpelijk. Het had mij als Nederlands kind ook het paradijs op aarde geleken: rond de 10e juni gooi je je schooltas in de hoek van je kamer om die er half september weer uit te vissen. Heerlijk! Genieten van… Lees verder

Schoonmaken.Dat staat gelijk aan routine-klusjes. En ik word over het algemeen niet vrolijk van routine.Maar goed: wat moet, dat moet. Ik hou het hier in huis dus zo goed als mogelijk netjes, opgeruimd en schoon. Stof af, poets keuken en badkamer, ruk de stofzuiger door het huis en loop eens met een dweil door de… Lees verder

Het kriebelt bij mij. Een beetje minder als het regent, maar zo gauw het zonnetje schijnt, voel ik het weer. De bloesems die langzaam aan de bomen komen verergeren het. Net als die groene waas die verschijnt. En wat dacht je van de eerste lentebloemen die bloeien. Als het aan mij lag, trok ik mijn… Lees verder

Wie aan Italië denkt, denkt toch ook aan romantiek. Aan gondels met lantaarntjes bij volle maan. Aan ballades onder de balustrades. Liefdesliedjes met veel gevoel. Rozen die tussen tanden worden geklemd. Toch? En wie aan Italiaanse mannen denkt, denkt aan echte Latin Lovers. Mannen die galant zijn, gepassioneerd, charmant, temperamentvol. Onstuimig, drifitg maar tegelijkertijd ook… Lees verder

Mijn geheugen heeft twee enorme gaten. Eentje voor de gezichten van de mensen die ik ontmoet en eentje voor hun namen. Het heeft niks met desinteresse in de medemens te maken, want de verhalen die iemand mij verteld, blijven mij bij. Alleen vergeet ik het gezicht en de naam bij het betreffende verhaal. Pas als… Lees verder

‘Daar heb je onze Italianen weer!’ Sinds ik in Italië woon, heb ik heb dat heel wat keren gehoord bij een bezoek aan Nederland. En zoals dat gaat met dit soort uitroepen, is de intonatie daarbij alleszeggend: hartelijk verwelkomend, vriendelijk schertsend, iets geërgerd of zelfs wat schampertjes. Dat laatste is gelukkig niet vaak het geval,… Lees verder